KÜRTAJ Koridorun sonundaki odanın kapısı açıldı. İçeriden beyaz önlüklü, tepesi kel, yanları beyaz saçlı, iri yarı bir adam çıktı. Karşıdaki mutfağa girdi. Eldivenleri çekerek çıkardı. Şırak şırakkk. Lastik sesi koridora yayıldı. Üzerinde tıbbi atık işareti bulunan kovaya attı. Yanımdaki kadın ve ben, nefeslerimizi tutmuş dikkatle adamı izliyorduk. -Ay hoca bu mu acaba? -Herhâlde… Adam, […]
Çatılara sıralanmış uzaya seslenen uykusuz uydu antenleri.Yükselen güneşin ısıttığı çimenlerin üzerinde biten sabah sporcuları.Godotu bekleyen tel nöbetindeki güvercinler.Sarp vadiyi dolanan öfkeli belediye otobüsü.Isınan betonun çıtırtılı mutluluğu.Fotoğraf kareleri gördüğüm. Kırpışan gözlerimin önünde.Bu ışıkçılar bu da yolcularHakikati nerede arasakIşık mıYol mu Sabahın tekdüze tınılarıSaf ayrışmış karışmamışFevkalade güzelAz sonra, güneş yükseldikçeGörüntüler netleştikçe yaniKavramlar birbirine girecekSoyut bir otorite belirecek
–Ben de yiyorum dudaklarım kan içinde.– Yaprakları uzun zaman önce dökülmüş bir meyve ağacının ince dallarında tomurcuklanmışlar. Ben düşündükçe irileşiyor renk değiştiriyorlar. Ben düşündükçe çiçek tohumları patlıyor gizli odalardan. Böyle açıyor kaygı çiçekleri. Ben düşündükçe çiçekler serpiliyor. Ovalar, bahçeler, akarsu kenarları arılara, kuşlara boğuluyor. Ben düşündükçe kaygılarım yaşlı ağaç kabuklarının üzerinde yürüyor. Çıtır çıtır. Öldürmek
daha çok içmemiz lazım daha çok uyuşmamızdaha çok unutmamızyaşadıkça gördükçe okudukça bildik bildiklerimizle ağırlık kazandı etimizdünya dev bir bataklıkmışçamura battıkdaha da batıyoruzhafiflememiz lazım daha çok içmemiz, içmemiz lazımyüklerden kurtulmak içiniçmeye ve unutmaya muhtacızkomediye ve sanata çocukların parçalanmış yüzleri bataklığın bulanık suları içinden boğazımızı sıkarkensen onları doğuran güzel kadınları düşünen seksi halleriylekırmızı, kan değilerbezlerine dolanan geceliğin
Çocukluğumun büyük kardeşi olmak istiyorum. Yanında durup başını okşamak, geçmeyecek küçüğüm hiçbir acı geçmeyecek diye fısıldamak… Sadece alışacaksın, önce kendin dışında her şey olmayı öğreneceksin. Beni bulmak içinse çok çaba harcamalısın. Bulur musun bilmem ama bu çaba için yaşamaya değer! Sana güzel şeyler yaşayacaksın diyeceğim, elbette, ama en çok acıları hatırlayacaksın. Sevinçlerin yüzünde söndüğü her
